പിറ്റ്കാന്‍ ദ്വീപും ഒരു കപ്പല്‍ കലാപവും

ഡോ.കെ.ശ്രീറാം

922

ദക്ഷിണ പസഫിക് സമുദ്രത്തിലെ അധികമാരും അറിയാത്ത ദ്വീപുകളിലൊന്നാണ് പിറ്റ്കാന്‍. ന്യൂസിലാന്‍ഡിനും സൗത്ത് അമേരിക്കയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള അഞ്ച് ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ വിസ്തീര്‍ണമുള്ള ഈ ബ്രിട്ടീഷ് ഓവര്‍സീസ് ഭരണപ്രദേശത്തെ ജനസംഖ്യ വെറും 50 മാത്രം. ജനസംഖ്യയില്‍ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ രാജ്യം. വല്ലപ്പോഴും എത്തുന്ന ടൂറിസ്റ്റുകളെ സ്വീകരിക്കാനും യാത്രയാക്കാനും രാജ്യത്തെ മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളും ബോട്ടുജെട്ടിയില്‍ എത്തും.ജനവാസമില്ലാതിരുന്ന ഈ ദ്വീപ് ചരിത്രത്തില്‍ ഇടം നേടിയത് ഒരു കപ്പല്‍ കലാപം മൂലമാണ്. ‘ദ മ്യൂട്ടിനി ഇന്‍ ദ ബൗണ്ടി’ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന കലാപം നിരവധി സിനിമകള്‍ക്കും നോവലുകള്‍ക്കും ആധാരമായിത്തീര്‍ന്നു.
1935 ല്‍ ഫ്രാങ്ക് ലോയിഡ് ഇതേ പേരില്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത സിനിമ അക്കാലത്തെ ഏറ്റവും ഹിറ്റായ സിനിമകളിലൊന്നാണ്.

‘ദ ബൗണ്‍ഡി’ ഇംഗ്ലീഷ് നാവികസേനയുടെ കീഴിലുള്ള ഒരു കപ്പലായിരുന്നു. 33 വയസ്സുള്ള വില്യം ബ്ലീഗന്റെ നേതൃ ത്വത്തില്‍ 1787 ഡിസംബറില്‍ യാത്ര പുറപ്പെട്ട കപ്പലില്‍ ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് 43 പേരാണ്. ദക്ഷിണ പസഫിക്കിലെ താഹിതി ദ്വീപില്‍നിന്നും ബ്രഡ് ഫ്രൂട്ട് ചെടികള്‍ ശേഖരിച്ച് വെസ്റ്റ് ഇന്‍ഡീസിലെത്തിക്കുകയായിരുന്നു ബൗണ്‍ഡിയുടെ യാത്രാ ലക്ഷ്യം. ചക്കയുടെ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ബ്രഡ് ഫ്രൂട്ട് വെസ്റ്റ് ഇന്‍ഡീസിലെ പ്ലാന്റേഷനുകളില്‍ ജോലിചെയ്യുന്ന അടിമകള്‍ക്കു പറ്റിയ ചെലവുകുറഞ്ഞ ഭക്ഷണമായി അവരുടെ യജമാനന്മാര്‍ കണ്ടെത്തി. നീണ്ട യാത്രയ്ക്കുശേഷം താഹിതിയിലെത്തിയ ക്യാപ്റ്റന്‍ വില്യം ബ്ലീഗും സംഘവും 5 മാസങ്ങള്‍കൊണ്ട് ആയിരത്തോളം ബ്രഡ് ഫ്രൂട്ട് തൈകള്‍ കപ്പലില്‍ ശേഖരിച്ച് വെസ്റ്റ് ഇന്‍ഡീസിലേക്ക് യാത്രതിരിച്ചു.
വില്യം ബ്ലീഗ് വളരെ കര്‍ക്കശക്കാരനായ ക്യാപ്റ്റനായിരുന്നു. ഭയപ്പെടുത്തി അച്ചടക്കം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിനെതിരെ പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ ഉയരാന്‍ തുടങ്ങി. സെക്കന്‍ഡ് ഓഫീസറായിരുന്ന ഫ്‌ളെയര്‍ ക്രിസ്റ്റ്യനെതിരെ ബ്ലീഗ് അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത ആരോപണങ്ങള്‍ ഉന്നയിച്ച് അപമാനിച്ചത് ഫ്‌ളെയറെ പ്രകോപിതനാക്കിയതാണ് കലാപത്തിന് വഴിതെളിച്ചത്.
1789 ഏപ്രില്‍ 28 ന് രാത്രിയില്‍ അസംതൃപ്തരായ 18 കപ്പല്‍ ജോലിക്കാര്‍ ഫ്‌ളെയര്‍ ക്രിസ്റ്റ്യന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ കപ്പലിലെ ആയുധപ്പുര പിടിച്ചെടുത്തു. ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ക്യാപ്റ്റനെ തട്ടിയുണര്‍ത്തി കൈകള്‍ ബന്ധിച്ച് കപ്പലിന്റെ ഡക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. കലാപത്തില്‍ പങ്കുചേരാന്‍ വിസമ്മതിച്ച 19 ജോലിക്കാരെയും ക്യാപ്റ്റന്‍ ബ്ലീഗനെയും പ്രഭാതത്തില്‍ വള്ളത്തില്‍ കയറ്റി ഏതാനും ദിവസത്തേക്കുള്ള ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കൊടുത്ത് സമുദ്രത്തില്‍ ഒഴുക്കിവിട്ടു. ക്യാപ്റ്റന്‍ ബ്ലീഗ് പതറിയില്ല. അദ്ദേഹം 3500 മൈലുകള്‍ക്കകലെയുള്ള ഡെച്ച് തിമോറിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി വഞ്ചി തുഴയാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അവിടെ എത്തിച്ചേരാനുള്ള സാധ്യത വിരളമാണ്. അതിനിടയില്‍ വഞ്ചി മറിയാം. ഭക്ഷണത്തിന്റെ കുറവുമൂലം എല്ലാവരും മരിച്ചുവീഴാം. എങ്കിലും അവര്‍ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ ടൗഷാ എന്ന ചെറു ദ്വീപില്‍ അവര്‍ വെള്ളം ശേഖരിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയെങ്കിലും ദ്വീപുവാസികള്‍ ശത്രുതയോടെയാണ് അവരെ കണ്ടത്. മഴയും വെയിലും കൊടുങ്കാറ്റും മരണഭീതിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ദിനങ്ങള്‍. ഒരു ബിസ്‌കറ്റും ഒരു കവിള്‍ വെള്ളവും മാത്രം ഒരു ദിവസത്തെ ഭക്ഷണം. ഒടുവില്‍ 1789 ജൂണ്‍ 14 ന് 45 ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം അവര്‍ ഡെച്ച് തിമോറില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.
ഫ്‌ളെയര്‍ ക്രിസ്റ്റ്യനും കൂടെയുള്ള കലാപകാരികളും എന്തുചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിച്ചു. മനുഷ്യവാസമില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും ദ്വീപ് കണ്ടുപിടിച്ച് അവിടെ താമസിക്കാം എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ അവര്‍ യാത്ര തുടങ്ങി. കന്നുകാലികളെയും വെള്ളവും സംഭരിക്കാനായി അവര്‍ വീണ്ടും താഹിതിയിലെത്തി. അപ്പോള്‍ എട്ടുപേരൊഴികെയുള്ളവര്‍ അവിടെത്തന്നെ താമസിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഏതാനും താഹിതീയ സ്ത്രീകളെയും പുരുഷന്മാരെയും തട്ടിയെടുത്തുകൊണ്ട് ഫ്‌ളെയറും സംഘവും യാത്ര തുടര്‍ന്നു. ആയിരക്കണക്കിനു മൈലുകള്‍ അലഞ്ഞതിനുശേഷം അവര്‍ പിറ്റ്കാന്‍ ദ്വീപു കണ്ടെത്തി.

പിറ്റ്കാന്‍ ദ്വീപില്‍ താമസം തുടങ്ങിയ പോളിനേഷ്യന്‍ വംശജരും വെള്ളക്കാരും പരസ്പരം പോരാടി നശിച്ചു.18 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം 1808 ഫ്രെബ്രുവരിയില്‍ സ്രാവ് വേട്ടയ്ക്കിടയില്‍ ടോപാസ് എന്ന അമേരിക്കന്‍ നാവികന്‍ യാദൃച്ഛികമായി പിറ്റ്കാന്‍ ദ്വീപിലെത്തി. അപ്പോള്‍ ജോണ്‍ ആദം എന്ന വ്യക്തി മാത്രമേ കലാപകാരികളില്‍ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഒമ്പത് പോളിനേഷ്യന്‍ സ്ത്രീകളും 19 കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന ആ കോളനിയുടെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്നത് ജോണ്‍ ആദം ആണ്.തിമോറിയിലെത്തിയ ക്യാപ്റ്റന്‍ ബ്ലീഗ് 1790 ല്‍ ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തുകയും പില്‍ക്കാലത്ത് ആസ്‌ത്രേലിയയിലെ ന്യൂ സൗത്ത് വെയില്‍സിന്റെ ഗവര്‍ണറാവുകയും ചെയ്തു.

Leave a comment
error: Content is protected !!