ആളൊരുക്കം…

വിനോദ് നെല്ലക്കൽ

1,378

കൗമാരത്തിന്റെ ആരംഭദശ മുതല്‍ സൂചിയില്‍ നൂല് കോര്‍ത്ത് തുന്നിച്ചേര്‍ത്ത് തുടങ്ങിയ ജീവിതം.വര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ട് നെയ്‌തെടുത്ത ആ ജീവിതം പൊതുസമൂഹത്തിനു മുന്നില്‍ നിവര്‍ത്തി വിരിച്ചപ്പോള്‍ അതൊരു മഹത്തായ കലാസൃഷ്ടിയായിരുന്നു. സുരേന്ദ്രനെന്ന ‘ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത’ ഒരു കൊച്ചു പയ്യന്‍ മലയാള സിനിമയുടെ അവിഭാജ്യഘടകമായി മാറിയ ചരിത്രം ഒരു സിനിമാക്കഥയേക്കാള്‍ സംഭവബഹുലവും തീക്ഷ്ണവുമാണ്.

നൂറിലേറെ സിനിമകളില്‍ കോസ്റ്റ്യൂം ഡിസൈനറും, നാനൂറില്‍ പരം ചിത്രങ്ങളില്‍ അഭിനേതാവുമായി മലയാളികളുടെ മനസ്സില്‍ ചിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിയ ഇന്ദ്രന്‍സ് മനസ്സു തുറക്കുന്നു.   മരപ്പണിക്കാരനായ കൊച്ചുവേലുവിന്റെയും ഗോമതിയുടെയും ഏഴുമക്കളില്‍ മൂന്നാമനായിരുന്നു ഞാന്‍. പേരുകേട്ട പണിക്കാരനായിരുന്നെങ്കിലും വലിയ സാമ്പത്തികസ്ഥിതിയൊന്നും അച്ഛന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെയോര്‍മ്മയില്‍ എക്കാലവും വാടകവീട്ടിലായിരുന്നു താമസം. അച്ഛന്റെ ചെറിയ വരുമാനം മാത്രമായിരുന്നു ആശ്രയം. അത്യാവശ്യം നന്നായി പഠിക്കുമായിരുന്നെങ്കിലും, നാലാംക്ലാസ്സുവരെയേ സ്‌കൂളില്‍ പഠിച്ചുള്ളൂ.  അക്കാലത്തൊക്കെയും എന്നെ പലതരം അപകര്‍ഷതാബോധങ്ങള്‍ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. മറ്റുള്ള കുട്ടികള്‍ മിക്കവാറും നല്ല വേഷമൊക്കെ ധരിച്ച് മിടുക്കരായി ക്ലാസ്സില്‍ വരുമ്പോള്‍, കാണാന്‍പോലും ഒട്ടും കൊള്ളാത്ത ഞാന്‍ നിറം മങ്ങിയ ഷര്‍ട്ടൊക്കെയിട്ടാണ് അവര്‍ക്കിടയില്‍ ചെന്നിരിക്കുക. മാത്രമല്ല, ഒരുകാലത്ത് ഒരുതരം വ്രണങ്ങള്‍ വന്ന് എന്റെ ദേഹമാകെ തിണിര്‍ത്തിരുന്നു. അക്കാരണംകൊണ്ട് പല കൂട്ടുകാരും എന്നെ അകറ്റിനിര്‍ത്തി. ഇതൊക്കെ എന്നെ വല്ലാതെ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

പഠനം നിര്‍ത്തി തയ്യല്‍ ജോലിയിലേക്ക്

അക്കാലത്ത് അപ്പു എന്ന വകയിലുള്ള ഒരു മാമന് കുമാരപുരത്ത് ഒരു തയ്യല്‍ക്കട ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ തയ്യല്‍ക്കടയും അവിടുത്തെ പണികളുമെല്ലാം അക്കാലത്ത് വലിയ കൗതുകമായിരുന്നു. ഞാന്‍ വലിയൊരു തയ്യല്‍ക്കാരനായി മാറുന്നതൊക്കെ സ്വപ്‌നം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. സ്‌കൂള്‍ വിട്ടു വന്നാല്‍ ഓടി അപ്പുമാമന്റെ കടയിലെത്തി മിച്ചംവന്ന തുണിക്കഷണങ്ങളും ബാക്കിയായ നൂല്‍ക്കുഴലുകളും പെറുക്കി ശേഖരിക്കുകയായിരുന്നു പ്രധാന വിനോദം.
ക്ലാസ്സില്‍ രണ്ടാം സ്ഥാനക്കാരനായി നല്ല മാര്‍ക്കോടെ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിലേക്ക് ജയിച്ചെങ്കിലും യൂണിഫോം വാങ്ങാന്‍ പണമില്ലാതെപോയതിനാല്‍ പഠനം തുടരാന്‍ കഴിയാത്ത സാഹചര്യമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് എന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള പലരും പഠനം നിര്‍ത്തി എന്തെങ്കിലും ചെറിയ ജോലിക്ക് പോയിരുന്നു. പക്ഷെ, ഞാന്‍ ജോലിക്ക് പോകുന്നത് അച്ഛന് ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍, കുറെ നാള്‍ വെറുതെ വീട്ടിലിരുന്നുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചില അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഉടലെടുത്തു. വീട്ടിലെ ദാരിദ്ര്യംതന്നെയായിരുന്നു ഒരു കാരണം. അങ്ങനെ ഒരിക്കല്‍, ഞാന്‍ അപ്പുമാമന്റെ കൂടെ തയ്യല്‍ക്കടയില്‍ ജോലിക്ക് പോകാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യം അമ്മയോട് തുറന്നുപറഞ്ഞു. എന്റെ നിര്‍ബ്ബന്ധം സഹിക്കവയ്യാതെ അമ്മ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു. മനസ്സിലാമനസ്സോടെ അച്ഛന്‍ അത് സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെയാണ് എന്റെ തയ്യല്‍ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നത്.
സൂചിയില്‍ നൂല്‍ കോര്‍ക്കല്‍ മുതല്‍ ആരംഭിച്ച് മൂന്നു വര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ടാണ്, ബട്ടണ്‍ ഹോളിടാനും, ബട്ടണ്‍ പിടിപ്പിക്കാനുമൊക്കെ പഠിച്ചത്. രാവിലെ അടിച്ചുവാരലില്‍ തുടങ്ങി, രാത്രി എട്ടുമണി വരെ നീളുന്ന ഒരു ദിവസത്തെ പണിക്ക് ആദ്യം കിട്ടിയിരുന്ന കൂലി പത്തു പൈസയായിരുന്നു. പിന്നീട് അത് മുപ്പതു പൈസയും അമ്പത് പൈസയുമൊക്കെയായി.

തയ്യല്‍ക്കാരന്റെ നാടകക്കമ്പം

അക്കാലത്താണ് കടയിലെത്തുന്ന ചില നാടകക്കാരുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലാകുന്നത്. അതോടൊപ്പം അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആര്‍ട്്‌സ് ആന്‍ഡ് സ്‌പോര്‍ട്‌സ് ക്ലബ്ബുമായും അടുപ്പമായതോടെ ചെറിയതോതില്‍ നാടകപ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിച്ചു. നാടകക്കമ്പം കൂടിയതോടെ അപ്പുമാമന്റെ കടയില്‍നിന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടിവന്നു. സമയനിഷ്ഠയില്‍ മാമന് വിട്ടുവീഴ്ചകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വൈകിച്ചെന്നാല്‍ കുറെ വഴക്കു പറഞ്ഞ് ഇറക്കിവിടും. പിന്നെ അമ്മയെ കൂട്ടി ചെന്നാലേ തിരിച്ചു കയറ്റൂ. നാടകവുമായി നടന്ന് അങ്ങനെ നാലഞ്ചു തവണയായപ്പോള്‍ ഒരിക്കല്‍ കടയില്‍നിന്നിറങ്ങി വീട്ടില്‍ പോകാതെ ഞാന്‍ ‘നാടുവിട്ടു’. തൊഴിലന്വേഷണമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. അന്ന് വൈകുന്നേരം വരെ നഗരത്തില്‍ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു നടന്ന് ജോലിയന്വേഷിച്ച എനിക്ക് ഒരു തയ്യല്‍ക്കടയില്‍ ജോലി തരപ്പെട്ടു. പിറ്റേ തിങ്കളാഴ്ച ജോലിക്ക് പ്രവേശിച്ചുകൊള്ളാനായിരുന്നു നിര്‍ദ്ദേശം. മാമന്‍ ഇറക്കിവിട്ടതൊക്കെ അറിഞ്ഞ് അമ്മ വഴക്കുപറയാന്‍ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും, ഒന്നര രൂപ ശമ്പളത്തില്‍ പുതിയ സ്ഥലത്ത് ജോലിക്ക് കയറുന്നു എന്ന് കേട്ടതോടെ നിശബ്ദയായി. ആ ഒന്നരരൂപ അന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു. പിന്നീട് സുകുമാര്‍ ടൈലേഴ്‌സ്, യുനൈറ്റഡ് ടൈലേഴ്‌സ് എന്നിങ്ങനെ പലയിടങ്ങളിലായി തയ്യല്‍ജോലി തുടര്‍ന്നു.

സുരേന്ദ്രന്‍ ഇന്ദ്രന്‍സ് ആയപ്പോള്‍

നാടകത്തോടുള്ള താല്‍പര്യം പിന്നീടും പലപ്പോഴും തൊഴിലിന് വിലങ്ങുതടിയായി. ചിലപ്പോഴൊക്കെ സമയത്ത് പണിക്ക് ചെല്ലാന്‍ കഴിയാതെപോയത് ഒടുവില്‍ ജോലിചെയ്തിരുന്ന യുണൈറ്റഡ് ടൈലേഴ്‌സിലെ ജോലിയും ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ നിര്‍ബ്ബന്ധിതനാക്കി. പിന്നീട് പരസ്യം കണ്ട് ഒരു തയ്യല്‍ക്കട വാടകയ്‌ക്കെടുത്ത് കുറച്ചുകാലം നടത്തിയിരുന്നു. അക്കാലത്താണ്, സിനിമയില്‍ മേയ്ക്കപ്പ് ആര്‍ട്ടിസ്റ്റും, സുഭാഷ് ആര്‍ട്‌സ് ആന്‍ഡ് സ്‌പോര്‍ട്‌സ് ക്ലബ്ബിലെ നാടകങ്ങളിലെ പ്രധാന നടനും എന്റെ സുഹൃത്തും ഒക്കെയായിരുന്ന മോഹന്‍ദാസ് സിനിമാ വിശേഷങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞത്. സിനിമയില്‍ വസ്ത്രാലങ്കാരം ചെയ്യുന്നത് സാധാരണ ടൈലര്‍മാര്‍തന്നെയാണ് എന്നതായിരുന്നു അത്. അത് ഒരു വലിയ സാധ്യതയായി തോന്നിയതോടെ, മോഹന്‍ദാസിന്റെ ഇടപാടില്‍, സിഎസ് ലക്ഷ്മണന്‍ എന്ന കോസ്റ്റ്യൂം ഡിസൈനറെ പോയിക്കണ്ടു. പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായിയായി ചില സിനിമകളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. നാടകത്തിലുണ്ടായിരുന്ന പരിചയത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ ആദ്യത്തെ സിനിമയില്‍ത്തന്നെ എനിക്കൊരു വേഷവും കിട്ടി. പിന്നീട് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ചില സിനിമകളില്‍ ചെറിയ വേഷങ്ങളിലൊക്കെ മുഖം കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒന്നുരണ്ടു സിനിമകള്‍ സാമ്പത്തികമായി ഗുണം ചെയ്തില്ല. അങ്ങനെ വീണ്ടും ആക്കുളത്ത് ഒരു ഒറ്റമുറി തയ്യല്‍ക്കട ആരംഭിച്ചു. ഇന്ദ്രന്‍സ് എന്നായിരുന്നു കടയ്ക്ക് പേരിട്ടത്. പേര് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതും, ബോര്‍ഡ് എഴുതിയതുമെല്ലാം അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകനായ ജയന്‍ ആണ്, ഇന്നത്തെ കോസ്റ്റ്യൂം ഡിസൈനര്‍ ഇന്ദ്രന്‍സ് ജയന്‍.
ആക്കുളത്തെ തയ്യല്‍ക്കട നല്ല രീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വരുമ്പോഴാണ് പത്മരാജന്റെ പടത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ വരണമെന്ന് സുരേഷ് ഉണ്ണിത്താന്‍ വിളിച്ച് പറയുന്നത്. ഒരിക്കല്‍ തോറ്റ് മടങ്ങിയതായിരുന്നതിനാല്‍ ആദ്യം മടിച്ചു. അതേസമയം പത്മരാജന്‍സാറിന്റെ പടത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുക ഒരു വലിയ കാര്യമായും തോന്നിയിരുന്നു. സാറിന്റെ അസ്സിസ്റ്റന്റ് ആയിരുന്ന സുരേഷ് ഉണ്ണിത്താന്റെ നിര്‍ബ്ബന്ധംകൂടിയായപ്പോള്‍ ആ പടത്തില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ‘നമുക്ക് പാര്‍ക്കാന്‍ മുന്തിരിത്തോപ്പുകള്‍’ ആയിരുന്നു ആ ചിത്രം. അതൊരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു. ആ ചിത്രത്തെ തുടര്‍ന്ന്, ‘ഞാന്‍ ഗന്ധര്‍വ്വന്‍’ വരെയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല സിനിമകളിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു. ഒരു കോസ്റ്റ്യൂം ഡിസൈനര്‍ എന്ന നിലയിലും, നടന്‍ എന്ന നിലയിലും വലിയ വളര്‍ച്ചയുണ്ടായ കാലമായിരുന്നു അത്. സുരേന്ദ്രന്‍ എന്ന പേര് മാറ്റി തയ്യല്‍ക്കടയുടെ പേര് ഞാനും സ്വീകരിച്ചു- ഇന്ദ്രന്‍സ്. പത്മരാജന്‍ സാറിന്റെ അനുമതിയോടെയായിരുന്നു അത്.
സി.ഐ.ഡി ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന്‍, മാലയോഗം, ധനം,
സ്ഫടികം തുടങ്ങിയ സിനിമകളില്‍കൂടിയാണ് അഭിനയരംഗത്തേക്ക്് സജീവമായി എത്തിയത്. അതോടെ എന്റെ സഹോദരങ്ങളും, സുഹൃത്തുക്കളുമൊക്കെയായി കൂടെയുള്ളവര്‍ തയ്യല്‍ ജോലികളും, കോസ്റ്റ്യൂം ഡിസൈനിങ്ങുമൊക്കെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയി. സിനിമയില്‍ സജീവമായ ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ ഞാനും കുറെയൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുമായിരുന്നു. പിന്നീട് എനിക്ക് തീരെ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ കഴിയാതെവന്നപ്പോള്‍ ജയനോട് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹം ഇന്ദ്രന്‍സ് ജയന്‍ എന്ന പേരില്‍ വസ്ത്രാലങ്കാരരംഗത്ത് സജീവമായത്. അക്കാലം മുതല്‍ ഞാന്‍ സിനിമയില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായ ശ്രദ്ധ കൊടുത്ത് സജീവമായി.

കുടുംബസ്ഥനായ കലാകാരന്‍

കൂടുതല്‍ സമയവും വീട്ടില്‍ത്തന്നെയായിരിക്കും. വീട്ടില്‍ എത്ര സമയമായാലും ഇരിക്കാന്‍ ഇഷ്ടമാണ്. വര്‍ക്കിലാണെങ്കില്‍ അല്‍പം സമയം കിട്ടിയാല്‍ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോകും. പരമാവധി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസങ്ങളൊക്കെയേ വീട്ടില്‍നിന്ന് മാറിനില്‍ക്കാറുള്ളൂ. ഒരാഴ്ചയോ അതിലധികമോ മാറിനില്‍ക്കുന്ന അവസരങ്ങള്‍ അപൂര്‍വ്വമാണ്. ഭാര്യ ശാന്തകുമാരി. മക്കള്‍ രണ്ടുപേര്‍, മഹിതയും മഹേന്ദ്രനും. അവര്‍ രണ്ടുപേരുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. മോനും ഭാര്യയും കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്. മോളെ വിവാഹം കഴിച്ചയച്ചിരിക്കുന്നത് ഏറെ ദൂരെയല്ലാത്തതിനാല്‍ ഇടയ്ക്കിടെ കാണാറുണ്ട്. അവള്‍ക്ക് രണ്ടു കുട്ടികളുണ്ട്. അതുപോലെ സഹോദരങ്ങളും, കൂട്ടുകാരുമെല്ലാം അടുത്ത പരിസരങ്ങളില്‍ത്തന്നെയുണ്ട്. അവരെല്ലാം അടുത്തുള്ളതാണ് സന്തോഷം.
ഞങ്ങള്‍ താമസിക്കുന്ന പ്രദേശത്തിന് ഇപ്പോള്‍ ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്. മെഡിക്കല്‍ കോളേജിന്റെ പരിസരമാണ്. ഒന്ന് കയറിയാല്‍ കൊള്ളാമെന്ന് കൊതി തോന്നുന്ന ഹോസ്പ്പിറ്റലുകളും ഹോട്ടലുകളും ഇഷ്ടംപോലെയാണല്ലോ. അങ്ങനെ വെളിയില്‍നിന്ന് കഴിച്ച് വെളിയില്‍ ചികിത്സ തേടുന്ന ഒരു വലിയ കൂട്ടര്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഒരുപാട് അപരിചിതര്‍ അവിടെ എത്തിപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ വീട് ആ ഭാഗത്തായതുകൊണ്ട് പഴയതിലും ഒരുപാട് മാറിപ്പോയി. വസ്തുവിനൊക്കെ വില കൂടി. ഞങ്ങളുടെ ദരിദ്രരായ നാട്ടുകാരില്‍ പലരും കൂടിയ വിലയ്ക്ക് സ്ഥലം വിറ്റ് എങ്ങോട്ടോ പോയി. അതിനാലൊക്കെ, വീട്ടില്‍നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ കാണുന്ന പലരും പരിചയക്കാരല്ല എന്നതാണ് പ്രശ്‌നം. ചിലപ്പോള്‍ നാം അവിടുത്തുകാരല്ല എന്ന് തോന്നിപ്പോകും.

Leave A Reply

Your email address will not be published.